songyote's profilesongyote'sPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 11

    ไทยมีพิพิธภัณฑ์มากเป็นอันดับ 1 ในเอเชีย...

    ด้วยความที่มีคนเมล์กระทู้ของพันทิปมาให้อ่าน เพื่อให้ข้อมูลว่าประเทศไทยมีพิพิธภัณฑ์มากเป็นอันดับหนึ่งของเอเชียและเป็นอันดับสองของโลก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7899316/A7899316.html ผมอ่านแล้ว มีข้อสังเกตแบบนี้ครับ
     
    .....ความจริง ตั้งใจจะร่วมวงคุยเรื่อง พิพิธภัณฑ์หลังจากได้รับเมล์นานแล้ว แต่ก็มัวแต่ทำอะไรต่างๆจิปาถะอยู่นานจนกระทั่งตอนนี้นี่แหละ ผมมีความรู้สึกคล้ายกับคนที่โพสต์กระทู้นี้ ที่รู้สึกประหลาดใจกึ่งสงสัยในตัวเลขสถิติ และรู้สึกคล้ายๆกับเขาว่าคนไทยไม่ค่อยอยากไปพิพิธภัณฑ์เพราะไปแล้วก็พบแต่ลุงหรือป้าคนเดิมนั่งสัปหงกหรือตรวจหวยเบอร์อยู่ในห้องจัดแสดงที่มืดทึมหรือ/และอบอ้าว ป้ายอธิบายส่วนใหญ่เป็นเพียงการบอกว่าของนั้นๆเรียกว่าอะไร(เป็นศัพท์ที่แบบนักวิชาการใช้) ศิลปะสกุลไหน ปีพุทธศักราชอะไร ไม่มีอะไรเชื่อมโยงกับคนชั้นกลาง รับราชการ บ้านอยู่เซ็นต์หลุยส์ซอย 3 สาทร อย่างบ้านผม และเดาว่าคงจะไม่สัมพันธ์กับบ้านไหนๆด้วย แต่เมื่ออ่านข้อมูลที่ส่งเมล์มาอีกที ก็พบอะไรบางอย่างทีผมสนใจครับ การที่มีพิพิธภัณฑ์เล็กๆอย่างทีว่ากระจายอยู่เยอะแยะไปหมดนั้น ผมเดาต่อว่าส่วนใหญ่คงจะเป็นของเอกชนหรือของชุมชน(โดยเฉพาะวัด) และปรากฏการณ์นี้น่าจะเพิ่งเกิดในรอบ 10-20 ปีนี้กระมัง ทั้งนี้ผมไม่รวม "เอกชน" ประเภทวังสวนผักกาด หรือเอกชนประเภทเสี่ยเล็กที่ได้รับการ "ยุ"จนขึ้นจากนักโบราณคดีชั้นนำบางคน เอกชนเล็กๆที่ว่าและนอกไปจากข้างต้น(บางระดับ) ลุกขึ้นมาเก็บข้าวของที่มีอยู่ในท้องถิ่น เพราะรู้สึกว่าของเหล่านั้นอาจทำให้ท้องถิ่นของเขามีที่มีทางอยู่ในกระแสประวัติศาสตร์หลวงบ้าง ปรากฏการณืนี้น่าจะคู่ขนานกับ ความรู้สึกท้องถิ่นนิยมกระมัง อย่างไรก็ตามท้องถิ่นนิยมที่ว่ายังต้องอิงๆอยู่กับประเทศ-ชาติ-เจ้านิยมอยู่(เมื่อเร็วๆนี้ผมเดินทางไปจันทบุรี-ระยอง ไปดูวัดสองวัด วัดเอาประวัติของตัวเองไปอิงกับพระเจ้าตากสินเพื่อให้มีจุดน่าสนใจ ไปน้ำตกพลิ้ว ก็มีการอิงกับพระนางเรือล่มและการที่ร.5 เสด็จกลับจาก"ไกลบ้าน" (คศ.1907) ท่านได้เสด็จมา "ต้อนรับ" จันทบุรี ระยอง เข้าสู่สยามประเทศก่อนเดินทางกลับเข้าสู่พระนคร อย่างนี้เป็นต้น) หากจะคิดว่าพิพิธภัณฑ์นั้นมีหน้าที่ ตอกย้ำความเป็นตัวเป็นตน พิพิธภัณฑ์ที่เรากำลังพูดถึงนี้คงกำลังหาช่องทางของตัวเองโดยอิงกับกระแสระดับชาติไปก่อนกระมัง (กรอบการมองของระดับชาติเองก็มีพลังมากจนชุมชนท้องถิ่นยังหาช่องทางชัดๆของตัวเองลำบากอยู่) ผมเกิดคำถามในใจว่าการเกิดของพิพิธภัณฑ์ใหญ่ๆในโลกนั้นเกิดขึ้น...